ADHD a leki

choroba adhd

Nie ma jednolitych danych co do czasu przyjmowania leków. Hilther na przykład zaleca okres dwóch tygodni, kiedy to podawanie leku włączone jest w proces zmiany struktury świata dziecka, przy czym ważna jest rola rodziny, po czym następuje odstawienie leku i dalsza obserwacja dziecka. W ulotce dołączonej do leków znajduje się jednak informacja o próbnym odstawieniu leku od czasu do czasu. Inni z kolei lekarze są zdania, że nie warto nawet rozpoczynać kuracji, która miałaby trwać krócej niż dwa lata. Częste są również przypadki, w których dzieci bez przerwy i bez szczególnej kontroli lekarskiej zażywają Ritalin od szóstego do piętnastego roku życia. Biorąc pod uwagę występowanie ADHD również u ludzi dorosłych, nie wyklucza się podawania leku przez całe życie. Metylfenidat należy do grupy leków psychostymulujących działających na ośrodkowy układ nerwowy. Po jego zażyciu u większości „pacjentów” objawy choroby ustępują na czas działania leku. W związku z tym zakłada się, że leki te podnoszą zawartość dopaminy w mózgu. Częste działania niepożądane towarzyszące leczeniu farmakologicznemu to bezsenność, brak apetytu i dolegliwości żołądkowe. Kolejne z nich to nadwrażliwość na bodźce, przygnębienie, zmęczenie, stany lękowe, bóle głowy, zawroty głowy, utrata wagi, uczucie suchości w ustach, biegunka lub zaparcia.

Przeczytaj również:

Leczenie homeopatyczne

Homeopatia nie leczy chorób, lecz ludzi. Dlatego też nie ma standardowych homeopatycznych leków przeciw ADHD. W homeopatii człowiek spostrzegany jest jako całość składająca się z ciała, duszy i ducha, które należy koniecznie uwzględnić w procesie leczenia. Choroba jest wyrazem zaistniałego braku równowagi. Odzyskanie tej równowagi przebiega indywidualnie w przypadku każdego człowieka. Celem substancji homeopatycznych nie jest przejęcie regulacji za organizm chorego, lecz pobudzenie jego własnej samo- regulacji. Z reguły terapia lekami homeopatycznymi nie wywołuje żadnych skutków ubocznych. Jeśli w wyniku zastosowania leku następuje tak zwane początkowe pogorszenie się stanu chorego, jest ono krótkotrwałe i oznacza po prostu, że organizm zareagował na wprowadzony środek i rozpoczął proces samoleczenia. Leczenie osteopatyczne stawia sobie zatem za cel przywrócenie „ruchomości” kości czaszki ~im wcześniej do niego dojdzie, tym lepsze będą również jego efekty’.

Sorry, no comments or trackbacks are allowed on this post.